Σάββατο 25 Ιουνίου 2022

28η Αγωνιστική


24/6/2022
28η Αγωνιστική Καμπεονε
Άλλη μια αγωνιστική έλαβε μέρος στην καυτή έδρα του ΟΚΑΝΑ χθες 24/6. Οι πύλες άνοιξαν κοντά στις 20.30 και οι πρώτοι θαμώνες αφού πρώτα ολοκλήρωσαν τη διαδικασία της κλήρωσης των ζευγαριών βρέθηκαν προ εκπλήξεως όταν η φωταγώγηση της έδρας διεκοπη λόγω βλάβης στο δίκτυο της ΔΕΗ στη γύρω περιοχή. Ύστερα από μισαωρη διακοπή η ηλεκτροδότηση επανήλθε (με βοήθεια μαγικών δυνάμεων από Ππιτη) και η διαδικασία επανεκκίνησε.

Πρώτο παιχνίδι η πανίσχυρη Παρί με οδηγούς της τον Νομπελισταρα και τον Μίνι,ένα δίδυμο που μύριζε ΑΕΚ με αντίπαλο τη Λίβερπουλ των Μουντι κ Μαστρο. Δεν πάει πολύς καιρός που αυτοί οι δύο πανηγύρισαν το Καμπεονε και με αφορμή το ρεκόρ που κυνηγούσε ο Μούντι για το 6 στα 6 αυτό το πρώτο παιχνίδι  ήταν 🔥.
Σφιχτό παιχνίδι με σκληρές αμυνες με ελαφρή κυριαρχία της Λίβερπουλ αλλά το γκολ του Νόμπελ άλλαξε τις ισορροπίες και ήταν αρκετό για να πάρει η Παρί τους 3 πρώτους της βαθμούς.
Παρί -Λιβερπουλ 1-0

Δεύτερο παιχνίδι το τρίτο παιχνίδι λόγω ελαφρού κωλύματος του Κιλερ που σαν δίδυμο με τον Uu δεν κατάφεραν να είναι στην ώρα τους μπροστά από την οθόνη τους. Το τρίτο παιχνίδι λοιπόν ανάμεσα στη Ρεάλ Μαδρίτης του George  και του Λενκο και την Παρί των Οριτζιναλιστας. Δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι για τους Παριζιάνους και με τη φορά που πήραν από το πρώτο παιχνίδι τους ξεμπουκωσαν απέναντι σε ένα δίδυμο που φέτος δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες εμφανίσεις.
Μια τέτοια ομάδα σαν τη Παρί με τη σωστή διαχείριση και το επιβλητικό ποδόσφαιρο του Νομπελ-Μινι διεσυρε τη Ρεάλ που το μόνο που κατάφερε είναι κάποια κλεψίματα για να μειώσει λίγο τη διαφορά στο σκορ.
Κάπου εκεί άναψαν καπως τα αίματα με την ατάκα του Μίνι στο τέλος της αναμέτρησης "ΣΤΗ ΠΑΤΟΥΡΑ ΣΑΣ" για να απαντήσει ο George εμφανώς ενοχλημένος πως πλέον το θέμα το έχει πάρει προσωπικά και θα φερθεί αναλόγως στο β γύρο. Η κόντρα ανάμεσα τους καλά κρατεί.
Ρεάλ Μαδριτης- Παρί 3-6

Τρίτο παιχνίδι το δεύτερο παιχνίδι της αγωνιστικής με τον Uu και Κιλερ να κάθονται μπροστά από την οθόνη για πρώτη φορά στη βραδια. Με τη Man City ως όπλο τους και την ομοσταυλη σύνδεση τους ως Ππιτες βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον δικό τους Λενκο που λίγο πριν είχε νιώσει την οργή του Ροθ από το κιτρινόμαυρο δίδυμο. Σκληρός εμφύλιος με ακαδημαϊκή προσφορά και χορηγία.
Μάν Σιτυ- Ρεάλ Μαδρίτης 1-6
Σκληρό πορνό επιφύλαξε η εμφύλια αυτή σύγκρουση. Ο Λενκο πήρε το όπλο του και ο Τζωρτζ μάζευε τα ριμπάουντ και χορηγουσε ασίστ με το χοντρό τρυπάνι του. Uu και Killer μια σκέτη αποσύνθεση. Ένα Καμπεονε μεγάλων συγκινήσεων μόλις έχει ξεκινήσει.

Επόμενο παιχνίδι το τέταρτο μεταξύ των Μουντι-Μαστρο και Uu-Killer. Οι δύο χαμένοι έψαχναν να βρούν το πρώτο τους τρίποντο για να ξαναμπούν στο παιχνίδι. Το άγχος μεγάλο και για τους δύο. Μοιρασμενο παιχνίδι με μικρή υπέροχη για τους Reds όπου μετουσιώθηκε σε γκολ στο τέλος του πρώτου μέρους μετά από υπέροχο συνδιασμό μεταξύ του Μούντι και του Μαστρο με τον τελευταίο να παστελωνει ένα πανέμορφο τέρμα. Στο β ημίχρονο η ισορροπία συνεχίστηκε με την Σίτυ να παίρνει μέτρα και να βρίσκει γκολ προς το τέλος του παιχνιδιού κάνοντας έτσι το 1-1 όπου ήταν και το τελικό σκορ. Απογοήτευση και για τους δύο και δύσκολη η συνέχεια ύστερα και από το δεύτερο παιχνίδι χωρίς τρίποντο και για τους δύο
Σιτυ-Λιβερπουλ 1-1

Κάπου εδώ και λόγω του αρχικού κωλύματος του Κιλερ, το επόμενο παιχνίδι έμελε να είναι το τρίτο συνεχόμενο για τη City και το δίδυμο των Πολυτεχνιτων. Αυτή τη φορά απέναντι στους πρωτοπόρους και καυτούς Παριζιάνους.
Γρήγορο προβάδισμα της Παρί και σφιχτό παιχνίδι  από τους δύο στη συνέχεια λίγο ελειψε  να λήξει το παιχνίδι υπέρ των πρωτοπόρων και θα έληγε έτσι αν ο Νόμπελ δεν έκανε ένα παιδικό λάθος λίγο πριν τη λήξη του παιχνιδιού λίγο έξω από τη μεγάλη περιοχή όπως αμυνόταν.
Σιτυ-Παρι 1-1
Λίγο η αστοχία των Σιτακιδων λίγο ο έξτρα πλουραλισμός των Παριζιάνων ήρθε το αποτέλεσμα που δεν βόλεψε κανέναν.

Τελευταίο παιχνίδι του πρώτου γύρου το Ρεαλ-Λιβερπουλ
Λενκο με φορα από την αδελφική πουτσα που μόλις είχε ρίξει και Μουντι- Μαστρο με έντονο πείσμα και επιμονή να φέρουν θετικό αποτέλεσμα έστω στο τέλος του πρώτου γύρου.
Το πείσμα όμως έφερε αποτέλεσμα. Εμφατική εμφάνιση και μεγάλη νίκη για το δίδυμο των ομοσπονδων σχολών Μούντι Μαστρο που ταυτόχρονα έφερε μεγάλη γκρίνια στο στρατόπεδο του Λενκο και του Τζωρτζ. Σε εκείνο το σημείο στις εξέδρες εθεάθη ο μεγάλος θρύλος Κουλ ο οποίος ήρθε να χαιρετίσει παλιούς και νέους γνώριμους. Ειδική μνεία φαίνεται να ακούστηκε από τα χείλη του μεγάλου γκουρού του FIFA για την άμυνα του Μαστρο.
Ρεαλ- Λίβερπουλ 0-2

Ξεκίνημα β γύρου με τους
Μούντι -Μαστρο να δοκιμάζονται εκ νέου απέναντι στους πρωτοπόρους κιτρινόμαυρους Παριζιάνους. Πολύ σημαντικό παιχνίδι για τους κόκκινους που όμως δεν είχε αίσιο τέλος για αυτούς. Όλα πήγαν σωστά για τους Παριζιάνους και όλα λάθος για τους κόκκινους. Μια κακη εμφάνιση για τη Λίβερπουλ όπου σήμανε παράλληλα και τη λήξη του ονείρου γιατί το 6ο συνεχόμενο Καμπεονε του Μούντι. Στην αντίπερα όχθη οι 10 βαθμοί για τους Παριζιάνους τους είχε φέρει μια ανάσα από το Καμπεονε.
Λιβερπουλ -Παρι 0-3

Όγδοο παιχνίδι και νέος εμφύλιος μεταξύ Πολυτεχνιτων. Λενκο και Uu κονταροχτυπηθηκαν με στόχο κάτι μεγαλύτερο από ένα και μόνο παιχνίδι με αποτέλεσμα οι δυνάμεις τους να εξουδετερώσουν η μία την άλλη. Λίγες φάσεις πολύ ένταση, πολλά τα διακυβευματα. Απόλυτη ισορροπία όμως.
Ρεαλ-Σιτυ 0-0

Επόμενο παιχνίδι αυτό της βεντέτας. Ο πρώτος γύρος λύτρωσε τον Μίνι στο δεύτερο όμως ο Τζόρτζ ήθελε τη ρεβάνς.
Η Παρί όμως δίνει στα παιδιά της αυτό που ζητούν όταν αυτά την χαϊδεύουν όμορφα, στρωτά και με αυτοπεποίθηση. Ο Νόμπελ με το Μίνι ξεκίνησαν το πάρτυ και μετά από το 3-0 έσβησαν μηχανές και περίμεναν να τελειώσει για να πανηγυρίσουν το πανάξιο τίτλο τους. Η πρόσκαιρη μείωση του σκορ σε 3-2 δεν ήταν αρκετή.
Ο Τζορτζ δεν έδωσε απαντήσεις. Ο Μίνι κρατήθηκε. Το νέκταρ του Καμπεονε κατευνασε τα άγρια ενστικτα μέσα του. 13 βαθμοί και ακόμα ένα παιχνίδι για τη παρέα του Εμπαμπε.
Παρι-Ρεαλ 3-2

Και εφόσον ο τίτλος κάπου εδώ είχε κριθεί τα επόμενα παιχνίδια ήταν αποκλειστικά παιχνίδια συγκομιδής. Κάπως έτσι και το επόμενο. Uu με Κιλερ ψάχνοντας τον τρόπο να επανέλθουν ψυχολογικά και Μούντι με Μαστρο εμφανώς ανανεωμένοι μετά τη νίκη τους ενάντια στην αρμάδα του Λενκο.
Το μομεντουμ μέτρησε και πάλι. Ο Μουντο με το Μαστρο επέβαλαν το ρυθμο τους και πήραν το παιχνίδι με πολύ όμορφο ποδόσφαιρο. Το σκορ αντικατοπτρίζει την συνολική εικόνα του ματς.
Σιτυ- Λίβερπουλ 2-4

Προτελευταίο παιχνίδι και εμφάνιση φιέστας για τους Καμπεονουχους Μίνι και Νόμπελ με βασιλική, μεστή σχεδόν χειρουργική εμφάνιση έσβησαν και τη τελευταία ελπίδα για τρίποντο στους Uu και Killer. Η απογοήτευση των δύο τελευταίων ήταν διάχυτη και η ανάγκη για περισυλλογή και αναδιάταξη μεγάλη. Ένα δίδυμο που κάποτε ήταν φαβορί, χτες έγινε φθηνή λεία για όλους τους αντιπάλους τους. Από την άλλη οι πρωταθλητές με την πολύτιμη αρωγή της ομάδας φαινόμενο Παρί κατάφεραν σχετικά εύκολα να κατακτήσουν ένα τρόπαιο που στη συγκεκριμένη αγωνιστική είχε πολύ μεγαλύτερη σημασία για όλους τους υπόλοιπους παρά για τους ίδιους τους Καμπεονουχους. Ίσως αυτό να ήταν και το κλειδί στην επιτυχία τους. Η έλλειψη άγχους που λογικά τους ξεκλείδωσε να αποδώσουν εκπληκτικό ποδόσφαιρο.
Παρι-Σιτυ 3-1

Το τελευταίο και διαδικαστικό παιχνίδι είχε σαν μόνο ενδιαφέρον τους τρεις πόντους και τίποτα παραπάνω. Το κίνητρο αυτό όμως ήταν αρκετό για τους Μούντι-Μαστρο που με τη συγκεκριμένη νίκη απέναντι στον Λενκο και Τζωρτζ έκλεισαν τη βραδιά με θετικό πρόσημο και καλή ψυχολογία για την συνέχεια που ακολουθεί. Είναι αλήθεια πως και σε αυτό το δίδυμο το τελικό αποτέλεσμα της βραδιάς ήρθε και λόγω της πρόωρης απογοήτευσης για τη κατάκτηση του συγκεκριμένου Καμπεονε που έβγαλε το άγχος από πάνω τους και αυτοί με τη σειρά τους μας έδωσαν ωραίες ποδοσφαιρικές στιγμές.
Λίβερπουλ - Ρεάλ 3-1

Τελική βαθμολογία
Παρί 21
Λίβερπουλ 10
Ρεάλ 4
Σίτυ 3




Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2015

Χωρίς μεγάλη καθυστέρηση μου ήρθε ιδέα για βιβλίο...Σπάστε την  TV.. Η ιδέα έιναι στο μυαλό μου... απλά θεωρώ πως πρέπει να αναγνώσω πολύ πριν ξεκινήσω να γράφω.

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2014

Φαντάσου...




Να βρίσκεσαι σε μια χώρα που ο πόλεμος είναι όλη σου η ημέρα. Από την στιγμή που ξυπνάς η μόνη σου σκέψη να είναι πως θα αντέξεις ζωντανός μέχρι την στιγμή που θα πέσεις για ύπνο. Ο εχθρός να μην είναι ούτε απέναντι σου ούτε στον ουρανό να πετάει βόμβες. Ο εχθρός είναι αδικαιολόγητα δίπλα σου. Περνάει στο δρόμο που στέκεσαι πάνω σε φορτηγό μαζί με άλλους γνωστούς σου με όπλα στα χέρια. Γνωρίζεις πως ανα πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να επιλεχτείς να τους ακολουθήσεις.
Να έχεις ζήσει δύο μέρες πριν, την διαλογή των Άπιστων και ευτυχώς να την έχεις γλυτώσει στο παρα ένα.  ...Kαι σήμερα ξυπνώντας να έχεις ένα συναίσθημα πως η επόμενη διαλογή θα σε συμπεριλάμβάνει.
  Ενα φορτηγό προελαύνοντας μέσα από την γειτονιά σου για άλλη μια φορά αντηχώντας οι πολεμικές ιαχές από κουκουλοφόρους τζιχαντιστές σπέρνει τον τρόμο
για την έκβαση του.  Συνήθως περνάει και φεύγει. Οχι σήμερα. Μια κουβέντα κάποιου που δεν άντεξε το ψυχολογικό αυτό πόλεμο τους κάνει να πατήσουν φρένο και να κατέβουν από το φορτηγό γύρω στα 15 άτομα. Σχεδόν χωρίς αντίσταση μαζεύουν με τη βία αυτόν που μίλησε και κάποιοι από αυτούς κοιτάζουν εσένα και όλους τους γύρω θαμώνες εξονυχιστικά. Ψάχνουν το εγώ σου. Ψαχνουν τον θυμό στα μάτια σου. Αν τον δουν είσαι εχθρός τους πλέον. Προσπαθείς να αποφύγεις τα βλεμματά τους, μαζί με σένα και οι γύρω άντρες που τους γνωρίζεις όλους. Ολη αυτή την ώρα οι τζιχαντιστές βρίζουν και αποτάσσουν τον Σατανά από τον άπιστο που τόλμησε να ορθώσει ανάστημα. Αυτός είναι ψύχραιμός. Σαν να ήθελε να βρίσκεται σε αυτή τη θέση. Σαν να μην άντεξε άλλο αυτό που εσύ υπομένεις καθημερινά μήνες τώρα. Υπάρχει αναβρασμός. Καποιοι κουκουλοφόροι προβαίνουν σε προκλήσεις. Με φωνές και σπρωξίματα σε όποιον βρίσκουν ψάχνουν να βρουν και άλλους που μπορεί να έχουν το θράσσος του πρώτου. Ακους μια φωνή πίσω σου. Είναι κάποιος που γνωρίζεις ο οποίος με τρόμο στα μάτια παρακαλάει τους κουκουλοφόρους να φύγουν. Τους διαβεβαιώνει πως δεν υπάρχουν άπιστοι εδώ. Μονό άνθρωποι που δουλεύουν σκληρά για την επιβιωσή τους. Δεν αρέσει όμως αυτή η προτροπή. Αυτόι νευριάζουν.. Τον βρίζουν, του λένε αυτό θα το αποφασίσουμε εμείς. Κάποια στιγμή κάποιος κουκουλοφόρος διαπληκτίζεται με έναν άλλον. "Ας τους πάρουμε όλους, δεν τους βλέπεις όλοι ίδιοι είναι σαν αυτόν που κρατάμε" Οχι φωνάζει ενας άλλος. Όχι όλους , μόνο αυτούς που πρέπει. Ο αναβρασμός συνεχίζεται και από τις κουβέντες τους κάποιοι από τους θαμώνες νιώθουν πιο έντονη την απειλή και αποφασίζουν να τρέξουν. " Στο είπα όλοι ίδιοι είναι" ακουγεταί και ένας χαμός ξεκινάει. Κοσμος τρέχει σε κάθε κατεύθυνση και οι τζιχαντιστές πλέον ουρλιάζουν να μην κουνηθεί κανείς... Ρυπές γεμίζουν τη γειτονιά και δύο σώματα 20 μέτρα παρακάτω πέφτουν εμβρόντητα στο έδαφος. Φωνές απόγνωσης πλέον από όλους. Κανεις δεν κινείται  ενω οι τζιχαντιστες μαζεύουν τους πάντες. Και εσένα... Καμμία αντίσταση. Μόνο κλάμα και απόγνωση. Παρακαλάτε και λέτε πως δεν κάνατε τίποτα. Δεν το αξίζετε αυτό που συμβαίνει. Σύντομα είστε αλυσοδεμενοι πισθάγκωνα και σε παράταξη σας ανεβάζουν στην καρότσα. Εναν έναν. Νιώθεις το θάνατο... Σε ακουμπάει.. Δεν περνανε πέντε λεπτα και ένα ακόμα φορτηγό καταφθάνει και φορτώνει τους υπόλοιπους τζιχαντιστές που δεν χωράνε στο δικό σας φορτηγό. Αμέσως και τα δύο φορτηγά ξεκινάνε προς άγνωστη κατεύθυνση. Βρίσκεσαι  ξαπλωμένος στην καρότσα ανάμεσα σε 50 κορμιά φίλων και γνωστών σου. Κλάμματα και προσευχές. Παρακάλια στους φρουρούς για λίγο έλεος. Οσο κινείται το φορτηγό είσαι ζωντανός. Δεν μιλάς. Το θεωρείς μάταιο.. Η απόφαση έχει ληφθεί και είναι αμετάκλητη. Σου απομένουν λίγες στιγμές να προετοιμαστείς για κάτι που πολλές μέρες περιμένεις να έρθει χωρίς να μπορείς να κάνεις κάτι. Σκέφτεσαι μήπως ήσουν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Οχι, σκέφτεσαι. Αργά ή γρήγορα θα ερχόταν. Σκέφτεσαι την οικογενειά σου. Την γυναίκα σου, τα παιδιά σου, κλαις... Θα σου λείψουν. Αυτό δεν αντέχεις. Οχι τον θάνατο. Με αυτόν διαπραγματεύεσαι καθημερινά. Με την απώλεια όμως δεν έχεις κουράγια... Πρώτη φορά σου έρχεται στο μυαλό πως δεν θα ζήσεις άλλο για να συνεχίσεις να τους αγαπάς. Σου είναι ανυπόφορο όλο αυτό..
 Σύντομα το φορτηγό σταματάει. Δεν πρόλαβες να προετοιμαστείς και τώρα φοβάσαι.. Πως θα γίνει?Που βρίσκεσαι? Ολοι οι γνωστοί σου μαζί με σενα κλαίτε ίσως λόγω των ίδιων σκέψεων. Φωνες σας διατάζουν να σηκωθείτε. Κάποιοι έχουν κηλίδες μεγάλες στα παντελόνια τους. Άλλοι έχουν χεστεί και άλλοι έχουν κατουρηθεί.  Δυσκολευεστε να κατεβείτε από το φορτηγό με δεμένα χέρια. Σε παράταξη πλέον σας διατάζουν να τρέξετε σε ένα οροπέδιο. Φαίνεται πως έχει σκαφτεί στο εσωτερικό του σε μορφή κύκλου περίπου μισό μέτρο βάθος και ακτίνα γύρω στα δέκα μέτρα. Νίωθεις να πλησιάζεις προς τον τάφο σου. Κατουριέσαι αλλά κρατιέσαι. Δεν θες να λιγοψυχήσεις τώρα. Μαυρες σημαίες με θρησκευτικά σύμβολα υψώνονται από κουκουλοφόρους. Σας αποτάσσουν από τον Σατανά και προσεύχονται για την λυτρωσή σας. Νεές φωνες σας διατάζουν να πέσετε στο χώμα μπρούμυτα ο ένας δίπλα στον άλλον. Πρέπει να βρίσκονται γύρω σας περίπου 40 άτομα με αυτόματα όπλα. Έχει έρθει η ώρα. Παρακαλάς απο μέσα σου να είσαι στους πρώτους.       Δίπλα σου είναι αυτός που ύψωσε το αναστημά του και τον θεωρείς υπόλογο για τη θέση που βρίσκεσαι. Δέκα μέτρα παρακάτω οι ρυπές ξεκινούν να αντηχουν στα αυτιά σου. Μια αστραπιαία σκέψη περνάει από το μυαλό σου πως σου έχουν μέινει λίγα δευτερόλεπτα ζωής. Κλάμματα συνεχίζουν να ακούγονται διπλά σου ενω ο ήχος των ρυπών σε πλησιάζει τρία τέσσερα κορμιά πιο κει. Ρυπή στον διπλανό σου και ο εκτελεστής σου βρίσκέται πάνω απο το κεφάλι σου. Ρυπή ... Ρυπή... Ρυπή...Έχεις κλειστά τα μάτια... Ρυπή... Ρυπή.. Ο ήχος της ρυπής απομακρύνεται απο σένα αυτή τη φορά απο την αντίθετη πλευρά. Δεν καταλαβαίνεις τι συμβαίνει. Δεν πονάς. Το προσωπό σου ένα με το χώμα. Βγάζεις δειλά την γλώσσα σου να γευτεί το χώμα. Εχεις γεύση. Δεν καταλαβαίνεις. Ρυπές συνεχίζουν να ακούγονται ενώ τα κλάμματα και οι φωνές έχουν μειωθεί στο ελάχιστο. Νιώθεις ζωντανός.. Είσαι? Το σώμα σου έχει δώσει εντολή ακινησίας.. Οι τελευταίες ρυπές σκεπάζονται από μια εκκωφαντική σιωπή... Βήματα ακούγονται και συζητήσεις. "Αστους εδώ. Θα έρθουν οι μπουλντόζες να τους θάψουν πιο μετά" Φωνες διατάζουν τους νεότερους να φορτωθούν στα φορτηγα για να φύγουν. Θαύμα πιστεύεις. Δακρυα κυλούν από τα μάτια σου ενώ σε βρέχει το αίμα των διπλανών σου. Σύντομα νιώθεις την φυγή των εκτελεστών. Τα φορτηγά βάζουν μπρος και αναχωρούν. Ποιος ξέρει για που αυτή τη φορα. Εσύ ακίνητος εκεί. Τα ρούχα σου είναι μούσκεμα και η μυρωδιά του σιδήρου στο αίμα των διπλανών σου σε έχει ποτίσει.. Δεν νιώθεις πως έχεις γλυτώσει ακόμα..     Η αίσθηση του καυτού ήλιου είναι η λυτρωσή σου. Πρώτη φορά χαίρεσαι που σε καίει. Δεν σκοπεύεις να κουνηθείς για κανέναν λόγο. Ούτε χιλιοστό. Για αυτούς είσαι νεκρός. Για σένα είσαι ζωντανός και θες να παραμείνεις....

Υ.Γ Η αληθινή σχεδόν ιστορία του Σιίτη στρατιώτη από το ΙΡΑΚ.
      Το όνομα αυτού Ali Hussein Kadhim....

Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014

Πως μας κατάντησαν έτσι γείτονααααα???

Πόθοι ανομολόγητοι. Πάθη και μίση. Εικόνες θανάτου. Του δικού τους... Είμαι στο σαλόνι σου και σε βλέπω.. Το θες και εσυ όπως και εγώ.. Σε νιώθω αναστατωμένο. Βλέπεις τις Μεγάλες ειδήσεις της ημέρας. Αναγούλα σου έρχεται... Δεν είσαι ο μόνος. Έχεις σύμμαχο τον γειτονά σου. Νιώθεις πατριώτης σε λήθαργο ή τρομοκράτης σε αφλογιστία... Μαζί σου. Συμπάσχω... Και ο γείτονας του γείτονα. Ολη την υπόλοιπη ημέρα ξεχνιέσαι... Ψαχνεις να βρεις μια πρέζα αλεύρι να φάνε τα παιδιά σου. Το γάλα ,το γάλα θα φτάσει?  Σου μιλάω...!!! Το γάλα σου είπα, το πήρες? Ξυπνα..!  Θες ελπίδα να πιαστείς??? Τελείωσε.. Μονο στις διαφημίσεις.. Κανε ένα διάλειμμα να ξεχαστείς και πήγαινε μια βόλτα. Με έξι ευρώ βλέπεις ταινία.. Αστο... Νοικιασε μία.. Απο αυτές με το πιστολίδι μπας και πάρεις καμμία ιδέα... Σε σένα μιλάω που ακόμα κουκουλώνεσαι πριν κοιμηθείς και νιώθεις ασφάλεια. Δεν πιστεύεις πως θα μπουν σπίτι σου. σκέφτεσαι το οικογενειακό άσυλο. Είναι σπίτι σου ήδη ρεεεεε!!!!  Μέσα στον καναπέ σου, απεναντί σου και σου κάνουν παρέα. Μαζεψε τα σάλια σου οικότροφε!!!  Μεγάλα λόγια.. Θεωρία του Δόγματος του Σοκ... Πιπίλα στα αυτιά σου. Βελάκι που κοιμίζει αρκούδα σου έριξαν... Και όμως νιώθεις ακόμα βολεμένος... Νιώθεις ασφάλεια...  Τα σάλια είπα... Σιχαμα... Σου έκαναν το μυαλό κομπόστα και σε μαγειρεύουν ακόμα..Και μένα. Στο ίδιο  κελί είμαστε.. Δίπλα σου είμαι και ας μην με βλέπεις. Μας έχουν χωριστά για να μην εξεγερθούμε στο προάυλιο...Σε επιασαν τα χάπια για τα καλά αυτή τη φορά και δεν απαντάς.. Τα τσογλάνια.. Και να λεγα ότι είναι τίποτα επιστήμονες. Ολοι τους τσιράκια.. Πως μας κατάντησαν έτσι γείτονα???

Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2013

Τρομοκράτες και τρομολάγνοι

Μα πως να μην βγω από το καβούκι μου με όλα αυτά που βιωνεί η κοινωνία μας? Για μένα οι ήρωες είναι αυτοί που τώρα σέρνονται από εισαγγελεία σε αντιτρομοκρατική και πίσω. Μιλανέ για τους εκπρόσωπους της βίας. Ποιοι? Αυτοί που με βία πήραν κάθε μας απόθεμα αξιοπρέπειας?. Ποιοι? Αυτοί που δεν ένιωσαν ποτέ τους να πεινάνε? Αισχος. Καταδικάζω τη βία αλλά ταυτόχρονα την βιώνω βαθιά στο πετσί μου. Πως να μην εξοργιστώ? Καζανι που βράζει κάθε νοικοκυριό διπλα μου. Οικογένειες διαλυονται καθημερινα και μικρομεσαιές επιχειρήσεις επαιτούν για το σημέρα με βαριά κατάθλιψη για το τι τους περιμένει αύριο. Βαθιά μέσα μου αυτά τα παιδιά διεκδικούν το αύριο των παιδιών μας με τη μορφή που διδάχτηκαν από την κυβερνησή τους. Με την αναλγησία και την αδιαφορία για τον συνανθρωπό. Στόχος τους ήταν όλοι αυτοί που παρέδωσαν τη χώρα μας σε καθεστώς παράλυσης. Με το κίνητρο της παράλυσης της τάξης εναντιώθηκαν χωρίς να πιστεύουν πως η ψήφος αλλάζει κάτι σε αυτή τη χώρα. Και εμείς όλοι οι αβουλοι και βολεμένοι αυτό σκεφτόμαστε. Πως η ψήφος μας δεν αλλάζει τίποτα. Τα πάντα προδιαγεγραμμένα στο σχέδιο καταστροφής. Πως να μην εξοργιστω?  Μαγκιά τους που με περισσιο θράσσος περιδιαβαίνουν μέσα απο κάμερες με θυμό και όχι με φόβο. Εγω ο μαλάκας φοβάμαι και δεν αντιδρω. Ειμαι σίγουρός όμως πως αν και ενάντια σε κάθε πιστεύω και ηθική αξία πολλοι απο μας μέσα μας, αυτούς τους πιτσιρικάδες τους έχουμε σαν τους μπροστάρηδες του αγώνα που ποτέ δεν δώσαμε. Εκει καταντησα... Να εξυμνώ τη βία και να δηλώνω την οργή μου. Συγχαρητήρια που αλώσατε την ειρηνική μου συνείδηση. Ευχομαι να πληρώσετε το αντίκρυσμα των πραξεών σας. Οτι και αν σημαίνει αυτο... Θα λογοδοτήσετε όλοι εσείς με την συνειδησή σας έστω και στα βαθιά γεράματα. Και αν είστε τόσο διεφθαρμένοι πλέον και δεν πάρετε ποτέ το μαθημά σας η ιστορία θα γραφτεί με μελανα γράμματα οτι τουλάχιστον ήσασταν απόντες από εμάς. Τον λαό που σας έδωσε το δικαίωμα να πλουτίζετε αδιάφοροι. Χρέος μου να μεταβιβάσω στα παιδιά μου το πόσο διεφθαρμένοι ήσασταν.  Δεν θα ξεχάσω κανέναν σας και ας είναι αυτός ο λόγος που τα δικά μου παιδιά θα γίνουν εν δυνάμει τρομοκράτες. Ντροπή σε όλους σας, τηλεοπτικοι τρομολάγνοι.

Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012

H πρώτη μου φορά σε αεροπλάνο.

Είμαι μες στο αεροπλάνο. Να πω την αλήθεια νιώθω ότι συμμετέχουμε σε κάποια εκπαιδευτική άσκηση και στο τέλος θα μας κατεβάσουν και θα μας ανακοινώσουν ότι τελείωσε. Αν γίνει κάτι τέτοιο θα απογοητευτώ. Μακάρι να είναι αλήθεια και να είναι
σήμερα η μέρα που θα πετάξω και ας στεναχωριέμαι που φέυγω. Μαλλον θα ξαναγυρίσω αλλά τώρα δεν θέλω να το σκέφτομαι.
 Ανοιξαν οι μηχανές. Πώπω βοή... Ο θόρυβος αυτός έχει τόσο δύναμη, τόσο όρμη, δεν μπορεί μάλλον θα πετάξουμε σήμερα. Γιατί όμως με σφίγγει η καρδιά μου?
Mάλλον θα είναι το άγχος της πρώτης φοράς. Δεν είναι και λίγο το ότι επιτέλους θα βρεθώ στον αέρα.
 Ξεκίνησε... Στρίβει... Μπαίνει στην ευθεία... Σταμάτησε... Λες να έγινε κάτι?  Λες να έρθει η αστυνομία και να μας κατεβάσει?   Φιουυυ.. Ευτυχώς... Ξεκίνησε πάλι.
Αυξάνει ο θόρυβος.. Πιο πολύ... Θα πετάξουμε... Το νιώθω... Ταχύτητα... Αυξάνει...
Κι άλλο... Εχω κολλήσει στο κάθισμα. Δεν ξεκολλάει από το έδαφος... Λίγο ακόμα...
Είμαστε στον αέρα... Απίστευτό.. Σηκώνεται. Ο διαδρόμος πλέον δεν είναι στην ίδια ευθεία. Τα σπίτια απομακρύνονται. Αρχίζουν και μικραίνουν. Βλέπω τις πισίνες στις αυλές.. Τα αμάξια είναι σαν μυρμήγκια. Δεν βλέπω πλέον ανθρώπους. Το αεροπλάνο είναι ήδη αρκετά ψηλά. Πετάω... Ω Θεε μου τι συναίσθημά... Σαν να είμαι ελεύθερος.. Είναι η πιο χαρούμενη στιγμή που έχω ζήσει όλο αυτό τον τελευταίο καιρό. Ολοι γύρω μου νιώθω πως σκέφτονται το ίδιο.. Για όλους μας η πρώτη φορά είναι?  -Mπαμπά να σου κάνω μια ερώτηση?   -Nαι παιδί μου πες μου ότι θες!
-Nιώθεις ελεύθερος όπως και εγώ?  Nαι γιε μου είμαστε ελεύθεροι.
Κοιτάζω γύρω μου. Ενας αστυνομικός με κοιτάζει και χαμογελάει. Σαν να μου λέει πως ναι είσαι ελέυθερος. Απολαυσέ το. Οσο μπορείς. Σε λιγη ώρα θα βρίσκεσαι στη χώρα σου.Τη Συρία. Απο εκεί και πέρα δεν σου εγγυώμαι...
Το σφίξιμο στη καρδιά μου ξαναήρθε. Θέε μου κάνε να κρατήσει το ταξίδι για πάντα.

Η ιστορία ενός λαθρομετανάστη... Απο το δικό μου πρίσμα

Μαστροθεόδωρος Ελευθέριος

Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ


Για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρόνης Ελλάδας έχουμε ραντεβού με την συνειδησή μας. Για πρώτη φορά κανείς δεν τάζει σε κανέναν τίποτα. Αλήθεια έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ για να συναντηθούμε με τον εαυτό μας? Και τελικά τώρα που τελείωσαν τα ψέμματα θα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τους φόβους μας και να αντιμετωπίσουμε την κάλπη υπεύθυνα και με συνέπεια στους προγόνους μας που με αγώνες και μάχες επί μαχών κατάφεραν να μας κληροδοτήσουν το ιερό δικαίωμα του ψηφίζειν και του ψηφιζέσθαι?
  Και το δίλημμα γνωστό. Μονό που τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Φοβος για το αύριο και για τις δύο επιλογές. Θυμός για την μία,αντίδραση για την άλλη. Απο τη μία οι γνωστοί και απο την άλλη οι άγνωστοι αν και αυτοί γνωστοί μας είναι. Χτύπημα σε δικομματισμό και επιλογή νέας οδού ή ψηφός στους ίδιους με ανάγκη την ασφάλεια που υποτίθεται ότι πουλάνε τον τελευταίο καιρό.
  Ασφάλεια... Χμμ. Ε λοιπόν αυτή η έννοια είναι παρεξηγημένη. Νομίζω χωρίς να είμαι κανένας φιλόλογος πως η ρίζα της λέξης προέρχεται από το α το στερητικό και το ρήμα σφάλλω. Αρα εν πολλοίς σημαίνει χωρίς σφάλμα.Νιώθω πως για τον Ελληνα η ασφάλεια είναι προιον που μπορεί να αγοράσει.Βεβαια να πουμε και την αλήθεια προ μιας δεκαετίας όντως οι ασφάλειες ζωής είχαν τρελές πωλήσεις. Και εν τέλει ποιά ασφάλεια πραγματικά παρείχαν? Αν σήμερα εγώ τρακάρω και σκοτωθώ ακαριαία που έχω ασφάλεια ζωής τελικά ποιά ασφάλεια είχα? Την ασφάλεια που είχα την προσέδιδα στην μεγαλύτερη ικανότητα των γιατρών του ιδιωτικού τομέα από αυτών του δημοσίου. Αρα πάλι πλήρωνα για να σωθώ από την έλλειψη σφάλματος ενός γιατρού που υποτίθεται ότι θα με χειρουργούσε αν με προλάβαινε. Τιποτα δήλαδη.
 Ασφάλεια για μένα σημαίνει η ικανότητα να ελαχιστοποιούμε το σφάλμα σε κάθε επιλογή της ζωής μας. Είναι κάτι που προσφέρουμε μόνο εμείς στον εαυτό μας και κανένας άλλος. Τα μόνα άτομα που πραγματικά χρειάζονται την ασφαλειά μας είναι τα παιδιά μας και οι ηλικιωμένοι. Για το λόγο αυτό λοιπόν σε αυτές τις εκλογές ας ψηφίσουμε βγάζοντας από τον παρανομαστή αυτή την έννοια και έχοντας στο νου μας πως ασφαλείς είμαστε όταν δεν σφάλουμε. Ας μην σφάλουμε λοιπόν για το μέλλον των παιδιών μας.