Αυτοί που σε κοιτάζουν και ξέρεις... Ξέρεις πως η αλήθεια βρίσκεται μέσα στα μάτια τους. Πως η ζωή για αυτούς είναι δώρο και η αλήθεια ο οδηγός τους. Πως καθε τι κακό έρχεται σαν μάθημα και όχι σαν ατυχία.Πως η κακιά στιγμή έχει να τους πει κατί στο αυτί για τους ίδιους και όχι για όλους τους υπόλοιπους. Πως οι ευτυχισμένες στιγμές είναι ευλογία και δώρο για τις καλές τους πράξεις και ανταμοιβή για τη μάχη τους. Η ζωή είναι μια κουκίδα χρόνου στο πάντοτε και αρα πολύ λίγος χρόνος για γκρίνια και απαισιοδοξία. Μαχόμαστε στο τώρα για το αυρίο και ξεχνάμε το σήμερα. Οι όμορφοι άνθρωποι μαχόνται στο τώρα με συνέπεια για το αύριο και δεν περιμένουν να τους έρθει κατι καλύτερο για να αισθανθουν ευνοημένοι. Ουτε περιμένουν την προδοσία για να δικαιωθούν για τον μάταιο τούτο κόσμο. Είναι απλά πράγματα αυτά για αυτούς. Οι έννοιες δεν μπερδεύονται στο μυαλό τους και η αποψή τους μονάχα χτίζεται μέρα με την μέρα. Και όσο μεγαλώνουν αποκτούν σοφία και αγάπη για όλους.
"Το μόνο που πρέπει να θυμάμαι είναι να γράφω για να μην χρειάζεται να θυμάμαι."
