Για πρώτη φορά
στην ιστορία της σύγχρόνης Ελλάδας έχουμε ραντεβού με την συνειδησή μας. Για
πρώτη φορά κανείς δεν τάζει σε κανέναν τίποτα. Αλήθεια έπρεπε να φτάσουμε ως
εδώ για να συναντηθούμε με τον εαυτό μας? Και τελικά τώρα που τελείωσαν τα
ψέμματα θα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τους φόβους μας και να αντιμετωπίσουμε
την κάλπη υπεύθυνα και με συνέπεια στους προγόνους μας που με αγώνες και μάχες
επί μαχών κατάφεραν να μας κληροδοτήσουν το ιερό δικαίωμα του ψηφίζειν και του
ψηφιζέσθαι?
Και το δίλημμα γνωστό. Μονό που τα
συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Φοβος για το αύριο και για τις δύο επιλογές.
Θυμός για την μία,αντίδραση για την άλλη. Απο τη μία οι γνωστοί και απο την
άλλη οι άγνωστοι αν και αυτοί γνωστοί μας είναι. Χτύπημα σε δικομματισμό και
επιλογή νέας οδού ή ψηφός στους ίδιους με ανάγκη την ασφάλεια που υποτίθεται
ότι πουλάνε τον τελευταίο καιρό.
Ασφάλεια... Χμμ. Ε λοιπόν αυτή η έννοια είναι παρεξηγημένη. Νομίζω χωρίς να
είμαι κανένας φιλόλογος πως η ρίζα της λέξης προέρχεται από το α το στερητικό
και το ρήμα σφάλλω. Αρα εν πολλοίς σημαίνει χωρίς σφάλμα.Νιώθω πως για τον
Ελληνα η ασφάλεια είναι προιον που μπορεί να αγοράσει.Βεβαια να πουμε και την
αλήθεια προ μιας δεκαετίας όντως οι ασφάλειες ζωής είχαν τρελές πωλήσεις. Και
εν τέλει ποιά ασφάλεια πραγματικά παρείχαν? Αν σήμερα εγώ τρακάρω και σκοτωθώ
ακαριαία που έχω ασφάλεια ζωής τελικά ποιά ασφάλεια είχα? Την ασφάλεια που είχα
την προσέδιδα στην μεγαλύτερη ικανότητα των γιατρών του ιδιωτικού τομέα από
αυτών του δημοσίου. Αρα πάλι πλήρωνα για να σωθώ από την έλλειψη σφάλματος ενός
γιατρού που υποτίθεται ότι θα με χειρουργούσε αν με προλάβαινε. Τιποτα δήλαδη.
Ασφάλεια για μένα σημαίνει η ικανότητα να
ελαχιστοποιούμε το σφάλμα σε κάθε επιλογή της ζωής μας. Είναι κάτι που
προσφέρουμε μόνο εμείς στον εαυτό μας και κανένας άλλος. Τα μόνα άτομα που
πραγματικά χρειάζονται την ασφαλειά μας είναι τα παιδιά μας και οι ηλικιωμένοι.
Για το λόγο αυτό λοιπόν σε αυτές τις εκλογές ας ψηφίσουμε βγάζοντας από τον
παρανομαστή αυτή την έννοια και έχοντας στο νου μας πως ασφαλείς είμαστε όταν
δεν σφάλουμε. Ας μην σφάλουμε λοιπόν για το μέλλον των παιδιών μας.
